Otoplastiek is een van de weinige esthetische ingrepen waarbij het doel is om juist niet op te vallen. Een goed resultaat resulteert in een oor waar niemand opmerkingen over maakt, dat zich op een normale afstand van het hoofd bevindt en beschikt over de plooien die een oor hoort te hebben. Op deze pagina wordt uitgelegd wat de oorzaken zijn van afstaande oren, hoe ik deze corrigeer, op welke leeftijd dit kan en wat de operatie oprecht niet kan beloven.<\/p>\n
Afstaande oren komen voor bij ongeveer \u00e9\u00e9n op de twintig personen en het zijn niet simpelweg grote oren. In de meeste gevallen is het probleem te wijten aan \u00e9\u00e9n van twee factoren, en vaak aan beide.<\/p>\n
De eerste factor is een ontbrekende of ondiepe antihelixplooi, de gebogen kraakbeenplooi die aan de binnenkant van de oorschelp hoort te lopen. Wanneer deze plooi zich niet vormt, staat het bovenste gedeelte van het oor van het hoofd af in plaats van er naartoe terug te buigen. De tweede factor is een te grote concha, de diepe kom in het midden van het oor, die het gehele oor naar buiten duwt als een richel.<\/p>\n
Welke van de twee factoren dominant is, bepaalt de te gebruiken techniek. Het corrigeren van een ontbrekende plooi en het verkleinen van een te grote oorschelp zijn verschillende ingrepen; een chirurg die bij elk oor dezelfde manoeuvre uitvoert, zal slechts in een deel van de gevallen het juiste resultaat behalen.<\/p>\n
De incisie wordt achter het oor geplaatst, in de plooi waar het oor het hoofd raakt, zodat het litteken in een natuurlijke plooi valt en niet zichtbaar is vanaf de voor- of zijkant.<\/p>\n
Wanneer de antihelixplooi ontbreekt, cre\u00eber ik deze met permanente hechtingen die het kraakbeen in de juiste vorm vouwen, ondersteund door het voorzichtig inkerven van het kraakbeenoppervlak waar dit te stijf is om zonder kracht te buigen. Kraakbeen dat gebogen wordt in plaats van gesneden, behoudt zijn veerkracht en natuurlijke contouren; een plooi die enkel met hechtingen is gemaakt, kan na verloop van tijd verslappen als het kraakbeen ertegenin werkt. De balans tussen deze twee methoden is een afweging die in de operatiekamer wordt gemaakt, met het oor direct voor me.<\/p>\n
Wanneer de concha het probleem vormt, wordt deze ofwel met hechtingen naar achteren richting het masto\u00efd geplaatst, of verkleind door een reepje kraakbeen te verwijderen, afhankelijk van de hoeveelheid overtollig weefsel.<\/p>\n
Ik vergelijk beide oren herhaaldelijk met elkaar tijdens de operatie in plaats van eerst het ene en dan het andere oor af te ronden, omdat de oren als een paar en nooit afzonderlijk worden beoordeeld.<\/p>\n
Het oor bereikt al vroeg bijna zijn volwassen grootte, waardoor otoplastiek kan worden uitgevoerd vanaf een leeftijd van ongeveer vijf tot zes jaar. Bij kinderen is de gebruikelijke reden voor een operatie dat de oren op school opmerkingen beginnen uit te lokken; de ingreep wordt doorgaans onder algehele narcose uitgevoerd.<\/p>\n
Er is geen bovenste leeftijdsgrens. Volwassenen vormen een groot deel van mijn otoplastiekpraktijk, vaak mensen die dit als kind al wilden en er nu zelf voor kiezen. Bij volwassenen is de operatie vaak mogelijk onder plaatselijke verdoving met sedatie.<\/p>\n
Iedereen vanaf ongeveer zes jaar met oren die van het hoofd afstaan, die in een redelijke algemene gezondheid verkeert en begrijpt wat het doel van de operatie is. Kraakbeen dat nog zacht is, zoals bij jongere pati\u00ebnten, is gemakkelijker te hermodelleren; volwassen kraakbeen is stijver en moet vaker worden ingekerfd, wat eerder een technisch detail is dan een belemmering.<\/p>\n
De eerlijke beperkingen. Uw twee oren zijn nu niet identiek en dat zullen ze na afloop ook niet zijn, aangezien het doel symmetrie binnen de normale variatie is, en geen spiegelbeeld. Indien u de operatie overweegt omdat iemand anders dat van u verlangt, vooral bij een kind, is het raadzaam dit te bespreken voordat de ingreep wordt gepland. En als u een voorgeschiedenis heeft van kelo\u00efd-littekenvorming, brengt de incisie achter het oor een re\u00ebel risico voor uw huid met zich mee; dit vereist een zorgvuldige planning in plaats van enkel geruststelling.<\/p>\n
Otoplastiek duurt ongeveer anderhalf tot twee uur voor beide oren en vindt plaats in dagbehandeling. De verdoving is algeheel bij kinderen en bij volwassenen ofwel algeheel, ofwel plaatselijk met sedatie. Aan het einde van de operatie wordt een zacht verband om het hoofd aangebracht.<\/p>\n
Er is geen ziekenhuisopname vereist. U kunt dezelfde dag nog naar huis.<\/p>\n
Nadat het verband is verwijderd, stapt u over op een zachte hoofdband, waarbij het schema geleidelijk wordt afgebouwd in plaats van plotseling te stoppen:<\/p>\n
Het nachtelijke gedeelte is belangrijker dan pati\u00ebnten verwachten, omdat het voorkomt dat het oor tijdens de slaap naar voren wordt gevouwen terwijl het kraakbeen en de hechtingen nog aan het genezen zijn. Vier weken geleidelijk afbouwen is voldoende. Instructies die zes weken constant dragen vereisen, worden vaak rond de tweede week gestaakt, wat niemand helpt.<\/p>\n
De hechtingen achter het oor zijn doorgaans oplosbaar. Bureauwerk en school zijn realistisch binnen enkele dagen nadat het verband is verwijderd. Met contactsporten, zwemmen en alles waarbij het oor geraakt kan worden, moet ongeveer zes weken worden gewacht.<\/p>\n
Als u een plan wilt dat is afgestemd op uw eigen operatiedatum, kan de herstelplanner<\/a> er een voor u maken.<\/p>\n Het specifieke risico van otoplastiek is een recidief: het oor dat gedeeltelijk terugkeert naar zijn oorspronkelijke positie doordat het kraakbeen probeert zijn oude vorm weer aan te nemen. Dit is de reden waarom er permanente hechtingen worden gebruikt, waarom het kraakbeen wordt ingekerfd als het stijf is, en waarom de hoofdband voor ’s nachts niet optioneel is. Samengevoegde gegevens uit gepubliceerde onderzoeken schatten het risico op een revisie of recidief op ongeveer 5 per 100 oren; het is dus ongebruikelijk maar niet zeldzaam, en een revisie is een kleinere ingreep dan de eerste operatie.<\/p>\n De overige risico’s zijn de risico’s die bij elke ooroperatie voorkomen, en de gepubliceerde samengevoegde cijfers zijn nuttig omdat ze lager zijn dan de meeste mensen vrezen: bloedingen of hematomen in ongeveer 2 tot 3 procent, infecties onder de 1 procent, wondgenezingsproblemen rond de 3 procent, hechtingsgerelateerde problemen rond de 2 procent en problematische littekenvorming onder de 2 procent. Een veranderd gevoel in de oren trekt meestal weer weg. Een huid die gevoelig is voor kelo\u00efd vormt de uitzondering op al deze cijfers en vereist een afzonderlijke planning.<\/p>\n Een eerlijke kanttekening bij de verwachtingen: de oren zullen er in de eerste weken overgecorrigeerd uitzien als gevolg van zwelling. Het beoordelen van het resultaat v\u00f3\u00f3r zes weken is het beoordelen van de zwelling.<\/p>\n Otoplastiek in Istanbul kost aanzienlijk minder dan dezelfde operatie in het Verenigd Koninkrijk, Duitsland of de rest van de EU, en dit verschil vloeit voort uit de lokale operationele kosten en niet uit de gebruikte techniek. Het bedrag is afhankelijk van de vraag of \u00e9\u00e9n of beide oren worden behandeld, of de verdoving algeheel is of plaatselijk met sedatie, en of het een revisie betreft van een elders uitgevoerde operatie. Ik breng schriftelijk een offerte uit na het zien van foto’s; deze offerte omvat de operatie, de verdoving en de nazorg in Istanbul.<\/p>\n Stuur uw foto’s voor een beoordeling.<\/strong> Foto’s van de voorzijde, achterzijde en beide zijkanten waarbij het haar van de oren wordt weggehouden, zijn voor mij voldoende om u te vertellen welke techniek uw oren nodig hebben en wat u kunt verwachten. Bericht sturen via WhatsApp<\/a><\/p><\/blockquote>\n Vanaf ongeveer vijf tot zes jaar, zodra het oor bijna de volwassen grootte heeft bereikt. Er is geen bovengrens, en een groot deel van mijn otoplastiekpati\u00ebnten bestaat uit volwassenen.<\/p>\n De incisie bevindt zich in de plooi achter het oor, waardoor deze niet zichtbaar is vanaf de voor- of zijkant. Het is alleen zichtbaar als iemand het oor naar voren trekt en er specifiek naar zoekt.<\/p>\n Vier tot vijf dagen. De operatie vindt plaats in dagbehandeling en het hoofdverband wordt verwijderd voordat u terugvliegt.<\/p>\n Een gedeeltelijk recidief is het specifieke risico van deze ingreep. Permanente hechtingen, het inkerven van het kraakbeen waar nodig en het dragen van de hoofdband volgens het afbouwschema van vier weken zorgen ervoor dat dit ongebruikelijk blijft.<\/p>\n Ja, wanneer slechts \u00e9\u00e9n oor afstaat. In de praktijk beoordeel ik beide oren, omdat het doel een gebalanceerd paar is in plaats van enkel een gecorrigeerd oor.<\/p>\n De meeste pati\u00ebnten omschrijven de pijn als mild en goed beheersbaar met eenvoudige pijnstillers; bovendien voelt het hoofdverband vaak beperkender aan dan dat de oren pijnlijk zijn. Ik zal u echter niet vertellen dat het niets voorstelt: pijn of jeuk is de meest gerapporteerde klacht na otoplastiek in gepubliceerde onderzoeken, waarbij iets meer dan \u00e9\u00e9n op de tien pati\u00ebnten hier last van heeft, en dit trekt meestal binnen de eerste weken weg.<\/p>\n Binnen enkele dagen nadat het verband is verwijderd, mits de hoofdband volgens het afbouwschema wordt gedragen. Met sporten en zwemmen moet ongeveer zes weken worden gewacht.<\/p>\nRisico’s en eerlijke grenzen<\/h2>\n
Kosten van otoplastiek in Turkije<\/h2>\n
Veelgestelde vragen<\/h2>\n
Op welke leeftijd kan otoplastiek worden uitgevoerd?<\/h3>\n
Zal het litteken zichtbaar zijn?<\/h3>\n
Hoe lang moet ik in Turkije blijven voor een otoplastiek?<\/h3>\n
Gaan de oren weer terug naar hun oorspronkelijke stand?<\/h3>\n
Kan er slechts \u00e9\u00e9n oor worden gecorrigeerd?<\/h3>\n
Is otoplastiek pijnlijk?<\/h3>\n
Wanneer kan mijn kind weer naar school?<\/h3>\n
Over de chirurg<\/h2>\n