Vorige week opende Barbara Corcoran (77) een nieuw seizoen van haar televisieprogramma door foto’s van voor en na haar facelifts te plaatsen, waarbij ze haar volgers vertelde dat ze had besloten er elke tien jaar een te laten doen. In dezelfde week haalde een actrice het advies aan dat haar grootmoeder, een Hollywood-ster uit de jaren 50, haar had gegeven: neem altijd een facelift voordat u er een nodig heeft. Een paar dagen eerder had een andere actrice (66) gezegd dat ze nog steeds twijfelde of ze er \u00fcberhaupt wel een wilde. Drie vrouwen, drie uitspraken, en samen bevatten ze de twee vragen die mij het vaakst worden gesteld door pati\u00ebnten boven de vijftig: wanneer, en hoe vaak.<\/p>\n
Voor beide vragen zijn in de literatuur betere antwoorden te vinden dan de citaten suggereren, en de antwoorden zijn interessanter dan \u201celke tien jaar\u201d.<\/p>\n
De misvatting is dat een facelift een abonnement is: doe het vroeg, herhaal het volgens een schema, en het gezicht blijft waar het is. De tegenovergestelde misvatting is dat een facelift een eenmalige gebeurtenis is, uitgevoerd op het juiste moment, waarna verdere chirurgie ofwel onnodig is, ofwel een teken dat de eerste is mislukt. De gegevens beschrijven iets daar tussenin. Een facelift stopt het verouderingsproces niet; het zet het gezicht terug op de curve en de curve loopt door. Hoe ver terug en hoe snel de terugkeer verloopt, hangt af van wat er gelift is, hoe, en bij wie. Een tweede facelift is geen falen, en een schema is geen plan.<\/p>\n
Die tien jaar zijn re\u00ebel, en ze komen voort uit gegevens, niet uit een kalender.<\/strong> Een chirurg uit Beverly Hills beoordeelde dertig jaar van zijn eigen revisie-facelifts, 93 pati\u00ebnten die terugkwamen na een deep plane lift: het gemiddelde interval tussen de eerste en de tweede operatie was 10,9 jaar. Een reeks uit Dallas van 811 facelifts vond 60 secundaire procedures na gemiddeld 9,0 jaar na de eerste, en de tien pati\u00ebnten die een derde ondergingen, deden dit 7,5 jaar na de tweede, zonder statistisch verschil in duurzaamheid tussen de eerste en tweede ronde. Dus \u201celke tien jaar\u201d is ongeveer wat er gebeurt wanneer pati\u00ebnten zelf mogen beslissen wanneer ze meer willen. Het is een beschrijving, geen voorschrift.<\/p>\n De uitspraak \u201cvoordat u er een nodig heeft\u201d heeft een meetbare variant.<\/strong> In de serie uit Beverly Hills kwamen de pati\u00ebnten die hun eerste facelift op 53-jarige leeftijd of jonger ondergingen, na gemiddeld 12,4 jaar terug voor de tweede; degenen die ouder waren dan 53 kwamen na 9,3 jaar terug. Jonger weefsel behoudt een lift langer. De auteurs van de langetermijnstudie uit Dallas zeggen hetzelfde vanuit de andere kant: hun meest duurzame resultaten waren bij jongere pati\u00ebnten met vollere gezichten, en hun hoogste percentages van terugval waren bij pati\u00ebnten met vollere halzen. Er is een re\u00eble anatomische reden om te opereren aan een gezicht dat is gaan zakken in plaats van een gezicht dat al volledig is uitgezakt, omdat het weefsel dat wordt gelift het weefsel is dat de lift moet vasthouden. Wat het advies van de grootmoeder niet vermeldt, is dat \u201cvoordat u er een nodig heeft\u201d nog steeds betekent dat er iets is verschoven. Een gezicht waarbij niets te herpositioneren valt, houdt aan een facelift niets over behalve littekens.<\/p>\n De eerste operatie bepaalt de tweede.<\/strong> Chirurgen die schrijven over secundaire facelifts beschrijven dezelfde erfenis: dunnere huid met littekens, een diepe laag die al eens is gehecht, en de stigmata van de eerste operatie, zoals een oorlel die in een punt naar beneden is getrokken, een naar achteren geschoven haarlijn, of een zijwaartse trek over de wang door te strak getrokken huid. De groep uit Dallas vatte haar aanpak samen in vijf woorden: resecteren, losmaken, opvullen, hervormen en opnieuw draperen: snijd het oude litteken weg, maak de diepe laag vrij waar de eerste chirurg deze in de verkeerde richting heeft vastgezet, voeg vet toe waar volume is verdwenen, en pas dan opnieuw ophangen en de huid zonder spanning terugleggen. Een primaire facelift uitgevoerd op de diepe laag waarbij de huid los wordt gelaten, is een primaire facelift die de tweede vergemakkelijkt; dit is een van de redenen waarom ik geen facelifts uitvoer die alleen de huid betreffen, en waarom een deep plane lift<\/a> op deze site wordt gedocumenteerd na twaalf maanden in plaats van twee.<\/p>\n Een tweede facelift brengt dezelfde risico’s met zich mee als een eerste, niet meer.<\/strong> Dat is een van de nuttigere bevindingen in de Dallas-serie: complicaties bij de 60 secundaire pati\u00ebnten waren \u00e9\u00e9n seroom, \u00e9\u00e9n klein gebied van huidverlies en \u00e9\u00e9n tijdelijke zwakte van een zenuwtak, 2 procent, met drie kleine revisies, wat in lijn is met primaire chirurgie. De database van 11.300 pati\u00ebnten die ik citeerde bij het schrijven over het menopauzale gezicht<\/a> vond leeftijd op zich ook geen risicofactor. De tweede operatie is technisch moeilijker voor de chirurg; het is niet gevaarlijker voor de pati\u00ebnt, mits de chirurg het vaker heeft gedaan.<\/p>\n Wat een tweede facelift niet kan doen, is de eerste ongedaan maken.<\/strong> Als de eerste lift alleen de huid betrof, bevindt de diepe laag zich nog waar deze altijd was en wordt de tweede operatie in feite een eerste deep plane lift op huid met littekens. Als de eerste lift in de verkeerde richting trok, kan de tweede deze losmaken en ombuigen, maar de oorlel en de haarlijn behouden een zekere herinnering aan wat er is gedaan. Dit is de enige plek waar \u201cvoordat u er een nodig heeft\u201d de andere kant op werkt: een onnodige vroege operatie die slecht is uitgevoerd, verbruikt een deel van het weefsel dat een noodzakelijke latere operatie nodig zou hebben gehad. De kwestie van timing en de kwestie van de chirurg zijn dezelfde vraag.<\/p>\n Het interval wordt bepaald door het gezicht, de pati\u00ebnt en de techniek.<\/strong> Gewichtsveranderingen, zon, roken, de dikte van de huid, hoeveel vet er bij de eerste operatie is toegevoegd en of de hals goed is behandeld, verschuiven allemaal de datum. Een pati\u00ebnte die haar gewicht stabiel houdt, haar huid beschermt en op haar 52e een deep plane lift heeft ondergaan, denkt misschien pas halverwege haar zestiger jaren aan een tweede; iemand die op haar 60e 20 kilo is afgevallen na een lift op haar 55e, is mogelijk eerder terug, en dat ligt dan aan het gewichtsverlies, niet aan de operatie. Ik vertel pati\u00ebnten dat ze op een decennium moeten rekenen, dat ze moeten begrijpen dat dit een gemiddelde is, en dat ze terug moeten komen wanneer het gezicht erom vraagt, niet wanneer de kalender dat doet.<\/p>\n Als u een eerste facelift overweegt, stuur dan foto’s en vraag de chirurg wat er is verschoven: de wang, de kaaklijn, de hals. Als het antwoord is \u201cnog niet veel\u201d, dan wordt u een abonnement verkocht. Als het antwoord een specifieke structuur noemt, heeft de operatie een doel, en het uitvoeren ervan op weefsel dat nog elasticiteit heeft, is een voordeel.<\/p>\n Als u jaren geleden een facelift heeft gehad en een tweede overweegt, stuur dan nu foto’s en, als u die heeft, de foto’s van voor en vlak na de eerste operatie. Vertel me wat er is gedaan, alleen de huid of ook de diepe laag, en of er sindsdien iets aan de oren, haarlijn of littekens is dat u stoort. Die details bepalen het plan meer dan het aantal jaren.<\/p>\n Boek een tweede operatie niet volgens een vast schema. Tien jaar is wat de meeste pati\u00ebnten kiezen wanneer het gezicht het hen vertelt; het is geen datum om bij de eerste operatie al in de agenda te zetten.<\/p>\n Verwacht dat de tweede operatie ook vet omvat, niet alleen een lift. Gezichten die toe zijn aan een tweede lift hebben meestal zowel volume als positie verloren, en fat grafting<\/a> (vettransplantatie) maakt deel uit van de meeste secundaire plannen.<\/p>\n De gegevens over het interval zijn afkomstig uit de eigen praktijken van twee chirurgen, \u00e9\u00e9n in Beverly Hills en \u00e9\u00e9n in Dallas, en zij tellen pati\u00ebnten die terugkwamen; pati\u00ebnten die ergens anders heen gingen of nooit terugkeerden zijn onzichtbaar, dus het werkelijke gemiddelde kan langer of korter zijn. De grens van 53 jaar is een statistische bevinding bij 93 mensen, geen drempel waar ik een plan omheen zou bouwen. Er is geen gerandomiseerd onderzoek naar vroege versus late facelifts en dat zal er ook nooit komen. En de beslissing van een publiek figuur om elke tien jaar een facelift te ondergaan is aan haar; het vertelt me wat zij heeft gekozen, niet wat haar gezicht nodig had. Wat ik heb toegevoegd over techniek en de volgorde van een secundaire operatie is hoe ik werk, en andere goede chirurgen delen dit anders in.<\/p>\n Als u zich afvraagt of uw gezicht klaar is voor een eerste facelift, of voor een tweede, stuur dan onbewerkte foto’s bij daglicht, van voren en van beide zijkanten, naar +90 544 772 0772<\/a>. Het chirurgisch team beoordeelt deze nog dezelfde dag.<\/p>\n Dr. Mustafa Ayd\u0131nol is een plastisch, reconstructief en esthetisch chirurg in Istanbul en lid van ISAPS.<\/em><\/p>\n Een televisiester zegt dat ze elke tien jaar een facelift ondergaat; een actrice kreeg het advies er een te nemen voordat ze er een nodig heeft. De gepubliceerde gegevens over tweede en derde facelifts zeggen iets nuttigers: wanneer het interval werkelijk een decennium is, waarom jonger weefsel langer standhoudt, en waarom de eerste operatie de tweede bepaalt.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":33092,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2673],"tags":[],"class_list":["post-39579","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-expertadvies"],"yoast_head":"\nDe praktische afhaalpunten voor pati\u00ebnten<\/h2>\n
Eerlijke beperkingen<\/h2>\n
Bronnen<\/h2>\n
\n