Co się wydarzyło
1 września 2026 roku Amerykańskie Towarzystwo Chirurgów Plastycznych (ASPS) opublikowało statystyki za rok 2025, w których dominował trend przywracania młodego wyglądu: liczba zabiegów liftingu twarzy wzrosła o 13%, liftingu szyi o 21%, liftingu czoła i brwi o 29%, a przeszczep tłuszczu w obrębie twarzy odnotował największy roczny wzrost spośród wszystkich monitorowanych procedur – aż o 39%. Coraz większą grupę tych pacjentów stanowią osoby po czterdziestym i na początku pięćdziesiątego roku życia, które oczekują liftingu bez widocznych blizn. W internecie natrafiają na pojęcie „endoskopowy lifting twarzy” – w Stanach Zjednoczonych liczba wyszukiwań tego hasła utrzymuje się na poziomie około tysiąca miesięcznie od dwóch lat. Piszę o tym, ponieważ rozbieżność między oczekiwaniami pacjentów wobec tego terminu a rzeczywistym zakresem zabiegu jest większa niż w przypadku jakiejkolwiek innej operacji twarzy, którą wykonuję.
Powszechne nieporozumienie
Powszechne jest przekonanie, że endoskopowy lifting twarzy to mniejsza, łagodniejsza i pozbawiona blizn wersja klasycznego liftingu dla każdego, kto liczy na krótszą rekonwalescencję. Trzy elementy tego twierdzenia są błędne. Nie jest to mniejsza wersja liftingu twarzy – to zupełnie inna operacja na inny problem. Nie jest to zabieg bez blizn – nacięcia są ukryte we włosach, co nie oznacza ich braku. I nie jest to metoda dla każdego. W przypadku twarzy z wiotką skórą wzdłuż linii żuchwy i na szyi endoskop nie skróci rekonwalescencji – po prostu nie rozwiąże istniejącego problemu.
Rzeczywistość kliniczna
Endoskop zmienia dostęp chirurgiczny, a nie anatomię. Klasyczny lifting twarzy wykonuje się poprzez nacięcie wokół ucha, repozycjonując tkanki głębokie i usuwając powstały nadmiar skóry. Lifting endoskopowy wymaga od trzech do pięciu nacięć o długości od jednego do dwóch centymetrów w linii owłosienia, a preparowanie tkanek kontroluje się na ekranie dzięki miniaturowej kamerze. Tkanki głębokie są uwalniane od kości i więzadeł podtrzymujących, przemieszczane ku górze i stabilizowane na nowej wysokości za pomocą szwów. Nie wycina się przy tym żadnej skóry. Na tym polega cała różnica: operacja ta potrafi unieść opadnięte tkanki, lecz nie zlikwiduje skóry, która uległa rozciągnięciu.
Płaszczyzna preparowania to świadomy wybór, a nie chwyt marketingowy. Endoskopowy lifting środkowego piętra twarzy można przeprowadzić w dwóch płaszczyznach. W płaszczyźnie podokostnowej chirurg operuje bezpośrednio na kości jarzmowej i unosi tkanki miękkie policzka w jednym bloku – jest to bardziej zdecydowany lifting dedykowany ciężkim, opadniętym policzkom. W płaszczyźnie pod-SMAS zabieg odbywa się tuż pod warstwą włóknistą otaczającą mięśnie mimiczne, co pozwala na precyzyjniejszą kontrolę poduszeczki tłuszczowej policzka i daje subtelniejszy efekt u osób ze szczupłą twarzą. Stosuję obie metody i dobieram je indywidualnie do pacjenta, zależnie od stopnia opadnięcia tkanek, ich grubości oraz stanu powieki dolnej. W badaniu z 2024 roku obejmującym serię 161 pacjentów okolice skroniowe i środkowe piętro twarzy operowano endoskopowo, a dolną część twarzy i szyję metodą otwartą. Dokładnie tak postrzegam tę metodę: endoskop to doskonałe narzędzie do górnych dwóch trzecich twarzy, a nie zamiennik procedur, których wymagać może jej dolna trzecia część.
Wiarygodne wyniki publikacji naukowych potwierdzają skuteczność przy odpowiednich wskazaniach. W opublikowanej w 2025 roku serii 393 endoskopowych liftingów twarzy z co najmniej rocznym okresem obserwacji nie odnotowano trwałych uszkodzeń nerwów, a wskaźnik poprawek estetycznych wyniósł 4,8% (z czego większość dotyczyła pierwszych stu przypadków). Z kolei tureckie badanie z 2026 roku obejmujące 62 endoskopowe zabiegi okolicy oczodołowej i środkowej części twarzy wykazało uniesienie brwi średnio o 18% oraz skrócenie powieki dolnej o 20%, bez uszkodzeń gałęzi jarzmowej nerwu i z przejściowym osłabieniem gałęzi czołowej trwającym ponad miesiąc u trzech pacjentów (wszyscy powrócili do pełnej sprawności). To dwa zagadnienia, które omawiam z każdym pacjentem: drętwienie lub swędzenie skóry głowy przez kilka miesięcy, co zdarza się często i samoistnie ustępuje, oraz przejściowe osłabienie ruchomości czoła, które występuje rzadko i również mija.
Trwałość efektu zależy od stabilności mocowania, a zewnętrzny kącik brwi jest punktem newralgicznym. W serii 538 zabiegów endoskopowego liftingu brwi uniesienie brwi mocowanych szwami przez tunele kostne utrzymało się na poziomie 6,2 mm, podczas gdy przy użyciu kleju fibrynowego spadło z 5,9 do 3,8 mm – to sposób zakotwiczenia tkanek decyduje o utrzymaniu rezultatu w pierwszych tygodniach. Mniejsze badanie z okresem obserwacji wynoszącym 5,4 roku wykazało, że uniesienie utrzymało się we wszystkich partiach z wyjątkiem ogona brwi, a 64% pacjentów nadal oceniano jako wyglądających lepiej niż przed operacją. Najważniejszy wniosek z obu publikacji: kluczowe jest solidne zakotwiczenie oraz poinformowanie pacjentów, że zewnętrzna część brwi ma największą tendencję do częściowego opadania wraz z upływem czasu.
Niewłaściwego kandydata można zidentyfikować jeszcze przed operacją. Analiza 150 zabiegów chirurgicznego odmładzania środkowego piętra twarzy wykazała 14% niezadowolonych pacjentów po upływie roku, przy czym brak satysfakcji koncentrował się w dwóch grupach: ze słabo rozwiniętą kością policzkową (41% niezadowolonych w porównaniu do 7%) oraz ze skórą pozbawioną elastyczności (16% w porównaniu do 3%). Sam wiek nie miał większego znaczenia. Właśnie te cechy oceniam podczas konsultacji. Jeśli kość policzkowa jest płaska, uniesienie tkanek miękkich nie stworzy zarysu, którego brakuje w szkielecie. Jeśli skóra utraciła sprężystość, lifting bez wycięcia nadmiaru skóry pozostawi wiotkie fałdy – w takim przypadku właściwym wyborem jest lifting deep plane, co wyjaśniono na stronie deep plane a SMAS. Z tego samego powodu w mojej praktyce nie wykonuję mini liftingów ani liftingów nićmi: żadna z tych metod nie repozycjonuje warstwy głębokiej.
Przeszczep tłuszczu to stały element procedury, a jego przewidywalność jest dobrze znana. Opadnięte środkowe piętro twarzy jest niemal zawsze pozbawione objętości. Metaanaliza 27 badań obejmujących 1011 pacjentów szacuje średnie przeżycie przeszczepionego tłuszczu na twarzy na 47%; z mojego doświadczenia wynika, że przyjmuje się około połowy, niekiedy nieco więcej. Z tego względu stosuję delikatną nadkorekcję, przeszczepiam tłuszcz wyłącznie w obszary ustalone podczas konsultacji, a ostateczną objętość dla każdej partii ustalam przy stole operacyjnym. To samo badanie na grupie 150 pacjentów wykazało, że sam przeszczep tłuszczu był najbardziej rozczarowującą pojedynczą metodą w przypadku opadnięcia tkanek środkowego piętra twarzy – co trzeci pacjent był niezadowolony. Odbudowa objętości nie zastąpi przemieszczenia tkanek, a samo przemieszczenie nie zastąpi objętości. Szczegółowo opisuję to na podstronie przeszczep tłuszczu do twarzy.
Praktyczne wnioski dla pacjentek
Lifting endoskopowy przynosi najlepsze rezultaty u osób w wieku 40–50 lat, u których policzek osunął się, zewnętrzna część brwi opadła, dolna powieka wydaje się wydłużona, a linia żuchwy pozostaje wyraźna i skóra szyi jest wciąż napięta. To pacjentki, które w wielu gabinetach słyszą, że są za młode na lifting twarzy. Mają rację, uznając pełny lifting za zbyt inwazyjny – właśnie z myślą o nich powstał ten zabieg. Izolowany endoskopowy lifting środkowego piętra twarzy trwa około 2–3 godzin w znieczuleniu ogólnym, wymaga jednodniowego pobytu w szpitalu, a nacięcia zamykane są szwami wchłanialnymi, więc nie ma potrzeby ich zdejmowania. W przypadku połączenia go z liftingiem deep plane obowiązują terminy podane na podstronie poświęconej liftingowi twarzy, a harmonogram ustępowania obrzęków po liftingu pozwala przygotować się na kolejne tygodnie rekonwalescencji.
Procedury często łączone podczas jednej operacji: uniesienie zewnętrznej części brwi przez nacięcie w okolicy skroniowej, opisane na stronie poświęconej liftingowi brwi; operacja powiek, ponieważ podniesienie policzka wpływa na to, jakich zmian wymaga powieka dolna; kantopeksja w przypadku opadnięcia zewnętrznego kącika oka – połączenie promowane jako lifting-oka-lisiego; oraz przeszczep tłuszczu w okolicę policzków i zagłębień pod oczami. To samo zestawienie liftingu skroniowego, środkowego piętra twarzy i lipotransferu bywa przez niektóre kliniki oferowane pod nazwą „ponytail lift” lub „ponytail facelift”. Nazwa ta ma charakter czysto marketingowy – w rzeczywistości kryją się pod nią zabiegi opisane powyżej. Aby uzyskać ocenę kwalifikacji do zabiegu, prosimy o przesłanie zdjęć twarzy od przodu i z profilu – ze swobodnym wyrazem twarzy oraz z uśmiechem, bez makijażu. Warto zadać każdemu chirurgowi trzy kluczowe pytania: w jakiej płaszczyźnie będzie operować, w jaki sposób zakotwiczy tkanki i jak postąpi ze skórą, jeśli okaże się wiotka.
Uczciwe ograniczenia
Dostępne serie publikacji stanowią raporty pojedynczych chirurgów z 1–2-letnim okresem obserwacji (poza dwoma artykułami na temat liftingu brwi) i brakuje randomizowanych badań porównujących płaszczyznę podokostnową z pod-SMAS. Z tego względu mój wybór techniki opiera się na anatomii i doświadczeniu klinicznym, a nie na wynikach prób klinicznych. Lifting endoskopowy nie koryguje „chomików” ani wiotkiej skóry wzdłuż linii żuchwy i na szyi. Zmiany te wymagają liftingu deep plane oraz – w uzasadnionych przypadkach – lifting-szyi, a użycie endoskopu nie zmniejszy zakresu takiej operacji. Zabieg nie zmienia płaskiej budowy kości policzkowych, nie poprawia jakości samej skóry, fotouszkodzeń ani drobnych zmarszczek. Skóra głowy może pozostawać zdrętwiała lub mrowić przez kilka miesięcy, a zewnętrzna część brwi to obszar najbardziej podatny na częściowe opadnięcie z biegiem czasu. Efekt jest naturalny, lecz uniesione policzki i skrócona dolna powieka są wyraźnie zauważalne dla osób, które znały twarz pacjenta przed zabiegiem.
Jeśli rozważają Państwo lifting endoskopowy zamiast klasycznego i nie mają pewności, jakie rozwiązanie będzie odpowiednie, prosimy o przesłanie zdjęć przez WhatsApp pod numer +90 544 772 0772. Nasz zespół chirurgiczny przeanalizuje je tego samego dnia i rzetelnie wskaże, która operacja przyniesie pożądany efekt, a która nie jest wskazana. Pełen zakres zabiegów odmładzających twarz znajduje się na podstronie estetyka twarzy i nosa, a harmonogram rekonwalescencji przedstawia przebieg gojenia dzień po dniu.
Dr Mustafa Aydınol jest chirurgiem plastycznym, rekonstrukcyjnym i estetycznym w Stambule oraz członkiem ISAPS.
Źródła
- American Society of Plastic Surgeons. Zabiegi liftingujące liderem wzrostu – zapotrzebowanie na procedury przywracające młody wygląd napędza chirurgię plastyczną w 2025 roku, ujawnia nowy raport ASPS. Komunikat prasowy, 1 września 2026: lifting twarzy +13%, lifting szyi +21%, lifting czoła/brwi +29%, przeszczep tłuszczu w obrębie twarzy +39%. Link
- Firat M. Endoscopic Deep Plane Facelift: A Classified Approach. Seria pojedynczego chirurga, n = 393, 2020–2024, min. 12 miesięcy obserwacji; brak trwałych uszkodzeń nerwów, rewizje estetyczne 4,8%. Aesthetic Surgery Journal, 2025. DOI
- Casagrande C, Facin E, Saltz R. Full SMAS: Endoscopy-Assisted Full Facial Rejuvenation. n = 161; endoskopowe leczenie okolicy skroniowej i środkowego piętra twarzy w płaszczyźnie pod-SMAS w połączeniu z otwartą operacją dolnej części twarzy i szyi. Aesthetic Surgery Journal, 2024. DOI
- Ersan M, Yildiz HA. Endoscopic Periorbital and Midface Rejuvenation with Direct Fixation: An Alternative to Suspension Techniques. n = 62, średni okres obserwacji 15,2 miesiąca; wysokość brwi +18,3%, długość powieki dolnej -19,7%, brak uszkodzeń gałęzi jarzmowej, przejściowa neuropraksja gałęzi czołowej powyżej miesiąca u 4,8%. Aesthetic Plastic Surgery, 2026. DOI
- Jacono AA, Ransom ER. Anatomic predictors of unsatisfactory outcomes in surgical rejuvenation of the midface. Badanie retrospektywne, n = 150; ogólne niezadowolenie 14%, 41% vs 7% przy hipoplazji kości jarzmowej, 16% vs 3% przy utracie elastyczności skóry, 33% po samym przeszczepie tłuszczu. JAMA Facial Plastic Surgery, 2013. DOI
- Jones BM, Grover R. Endoscopic brow lift: a personal review of 538 patients and comparison of fixation techniques. Uniesienie utrzymane: fiksacja szwami przez tunele kostne 6,16 mm vs klej fibrynowy 5,93 do 3,79 mm; jeden przypadek przejściowego niedowładu gałęzi czołowej. Plastic and Reconstructive Surgery, 2004. DOI
- Jones BM, Lo SJ. The impact of endoscopic brow lift on eyebrow morphology, aesthetics, and longevity: objective and subjective measurements over a 5-year period. n = 31, 5,4 roku obserwacji; uniesienie zachowane z wyjątkiem ogona brwi, 64% oceniono jako poprawę. Plastic and Reconstructive Surgery, 2013. DOI
- Lv Q, Li X, Qi Y, Gu Y, Liu Z, Ma GE. Volume Retention After Facial Fat Grafting and Relevant Factors: A Systematic Review and Meta-analysis. 27 badań, n = 1011; łączne przeżycie tkanki tłuszczowej 47% (95% CI 41 do 53%). Aesthetic Plastic Surgery, 2021. DOI









