Korekta opadających powiek przed 35. rokiem życia: dlaczego młoda powieka rzadko stanowi problem skórny

Co się wydarzyło

11 listopada dziennik „The New York Times” zadał pytanie: „Czy powinnam poddać się plastyce powiek?” i poinformował, że pacjenci poniżej 35. roku życia stanowią obecnie najszybciej rosnącą grupę zgłaszającą się na ten zabieg. Kilka dni wcześniej Katie Ginella (42 lata), była uczestniczka reality show, nagrała film rano po operacji powiek górnych i dolnych, mówiąc, że funkcja rozpoznawania twarzy w jej telefonie przestała ją rozpoznawać. Z kolei opublikowany we wrześniu globalny raport ISAPS odnotował 2,46 miliona operacji powiek w 2025 roku (wzrost o 16 procent) – więcej niż jakiegokolwiek innego zabiegu na świecie.

Amerykańskim danym kryjącym się za tymi nagłówkami warto przyjrzeć się dokładniej. Tamtejsi chirurdzy plastyczni wykonali w 2025 roku 118 978 operacji powiek, co stanowi wzrost o 19 procent. W grupie pacjentów w wieku od 18 do 25 lat liczba ta wzrosła o 54 procent, do 366. Wśród osób w wieku od 26 do 35 lat odnotowano wzrost o 34 procent, do 2676. Najszybciej rosnąca grupa jest zatem jednocześnie najmniejszą: to około 3000 zabiegów, czyli niespełna 3 procent ogółu, podczas gdy ponad dwie trzecie procedur przeprowadzono u pacjentów w wieku 56 lat i starszych. W tym samym roku łączna liczba zabiegów chirurgii estetycznej spadła o 9 procent w grupie 18–25 lat oraz o 5 procent w grupie 26–35 lat. Młodzi dorośli decydują się więc ogółem na mniej operacji, lecz częściej wybierają plastykę powiek. Wymaga to wyjaśnienia i pewnej ostrożności.

Powszechne nieporozumienie

Błędne przekonanie stojące za większością zapytań o korektę powiek polega na założeniu, że opadająca powieka to po prostu nadmiar skóry, który należy wyciąć. W wieku 60 lat często tak właśnie jest. W wieku 28 lat – niezwykle rzadko. Młoda opadająca powieka wynika zazwyczaj z jednej z trzech innych przyczyn, a w przypadku dwóch z nich wycięcie skóry jest niewłaściwym zabiegiem. Drugie błędne przekonanie wynika z pierwszego: skoro operacja jest niewielka, a rekonwalescencja krótka, to sama decyzja również nie ma dużej wagi. Tak nie jest. Usunięta skóra powiek nie odrasta, a dwudziestoośmiolatek będzie żył z tą powieką przez kolejne pięćdziesiąt lat.

Rzeczywistość kliniczna

Opadająca powieka w wieku 25 lat to zazwyczaj powieka, z którą się urodziłeś. Nisko osadzone brwi, niskie załamanie powieki i pełna powieka górna to cechy uwarunkowane genetycznie. Wystarczy spojrzeć na swoje zdjęcie z wieku 18 lat oraz na oczy rodziców: jeśli fałd był tam już wtedy, nie stało się nic niepokojącego. To kwestia budowy anatomicznej, a nie wada. Chirurgia może zmienić kształt – i wykonuję takie zabiegi – jest to jednak wtedy decyzja estetyczna podejmowana wspólnie z pacjentem, a nie naprawa defektu.

Niekiedy powieka ma prawidłową budowę, lecz to brew jest osadzona zbyt nisko. Gdy brew znajduje się nisko, opiera się na powiece, przez co sprawia ona wrażenie ciężkiej. Wycięcie skóry powieki oznacza wówczas działanie na niewłaściwej strukturze i może pogłębić problem z brwią: metaanaliza operacji powiek górnych wykazała, że wysokość brwi obniża się po zabiegu średnio o 1,45 milimetra, a po prostej operacji wycięcia skóry – o 0,67 milimetra. Wielu z tych pacjentów przez cały dzień nieświadomie unosi brwi, aby otworzyć oczy; gdy powieka staje się lżejsza, nawyk ten zanika, brew opada, a część nawisu powraca. U takich pacjentów wykonuję uniesienie brwi – zazwyczaj ich bocznej części z dostępu skroniowego przy użyciu endoskopu – pozostawiając powiekę nienaruszoną lub usuwając jedynie minimalną ilość tkanek. Iniekcje wygładzające zmarszczki nie pomagają na opadniętą brew, a nici nie dają trwałego rezultatu. Dostępne opcje opisuję na stronie poświęconej operacji liftingu brwi.

Czasami to sama powieka zawisa zbyt nisko, co stanowi problem mięśniowy. Stan ten nazywany jest ptozą (opadnięciem powieki): brzeg powieki znajduje się zbyt nisko nad okiem, ponieważ mięsień dźwigacz powieki jest osłabiony lub doszło do rozciągnięcia jego rozcięgna. W badaniu obejmującym 2530 osób zgłaszających się na plastykę powiek górnych u 13,7 procent stwierdzono wcześniej nierozpoznaną ptozę – w większości o łagodnym nasileniu – a wskazówką były asymetryczne brwi: ptozę wykryto u 75 procent pacjentów z asymetrią brwi w porównaniu do zaledwie 4 procent pacjentów bez niej. U młodych dorosłych uznaną przyczyną jest noszenie soczewek kontaktowych; badanie 96 par bliźniąt jednojajowych wykazało większe opadnięcie u bliźniąt noszących soczewki niż u ich rodzeństwa, a także wyraźniejsze w przypadku soczewek twardych niż miękkich. Usunięcie skóry z opadniętej powieki nie unosi jej – jedynie odsłania defekt. Samodzielnie wykonuję korekcję ptozy, a gdy powieka wykazuje zarówno opadnięcie, jak i nadmiar skóry, koryguję oba problemy podczas jednej operacji.

A czasami przyczyną rzeczywiście jest skóra. W niektórych rodzinach prawdziwy nadmiar skóry pojawia się wcześnie w wyniku uwarunkowań genetycznych. Utrata masy ciała, alergie oraz wieloletnie pocieranie oczu mogą doprowadzić do rozciągnięcia powieki przed trzydziestką. Jeśli pacjent poniżej 30. roku życia ma rzeczywiste wskazania, wykonuję operację; wiek nie jest kryterium, jest nim stan powieki. W tym wieku zmianie ulega zakres resekcji. Usuwam mniej skóry, pozostawiam mięsień i zachowuję tkankę tłuszczową, ponieważ zapadnięta powieka górna postarza twarz znacznie szybciej niż pełna. Metaanaliza 12 badań z randomizacją wykazała, że usunięcie mięśnia wraz ze skórą nie przełożyło się na większą satysfakcję pacjentów, natomiast około ośmiokrotnie zwiększyło ryzyko niedomykalności szpary powiekowej.

Decydująca jest ocena kwalifikacyjna – i niekiedy prowadzi ona do odmowy zabiegu. Aktualny wygląd pacjenta stanowi najbardziej miarodajne źródło informacji i w większości przypadków dobre fotografie pozwalają mi ustalić, z którą z czterech przyczyn mamy do czynienia. Niektóre przypadki wymagają pogłębionej diagnozy. Wówczas proszę o konsultację wideo lub wizytę osobistą, w zależności od sytuacji. Po przeprowadzeniu takiej oceny mogę odmówić wykonania zabiegu. Odmawiam, gdy powieka ma prawidłową budowę, a punktem odniesienia jest wyretuszowane zdjęcie z filtrem – zjawisko to opisałem w artykule poświęconym twarzy wygenerowanej przez AI. Odmawiam również wtedy, gdy źródło problemu tkwi w brwi, a pacjent akceptuje wyłącznie operację powiek.

Okres rekonwalescencji jest krótki, a pierwszy tydzień nie odzwierciedla ostatecznego rezultatu. Telefon Ginelli „miał rację” przez około dwa tygodnie: obrzęk zmienia geometrię oka, dopóki tkanki się nie zagoją. Sama plastyka powiek górnych jest zazwyczaj procedurą w trybie chirurgii jednego dnia. Szwy usuwa się między piątą a siódmą dobą, większość pacjentów wraca do pracy biurowej po siedmiu do dziesięciu dniach, a z pływaniem należy odczekać od trzech do czterech tygodni. Szczegółowe informacje znajdują się w moim przewodniku po operacji powiek oraz na stronie dotyczącej blefaroplastyki w Turcji.

Praktyczne wnioski dla pacjentek

Prosimy o przesłanie czterech zdjęć wykonanych w świetle dziennym z rozluźnionym czołem: z otwartymi oczami patrzącymi na wprost, z zamkniętymi oczami, z oczami skierowanymi w górę oraz po jednym z każdego profilu. Najważniejsze są aktualne fotografie – to dzisiejszy wygląd podlega mojej ocenie. Jeśli na ich podstawie jednoznaczna odpowiedź nie będzie możliwa, zaproponuję konsultację wideo lub wizytę osobistą.

Proszę poinformować mnie, czy nosi Pan/Pani soczewki kontaktowe i od ilu lat, czy jedno oko od zawsze wydawało się mniejsze, czy powieki stają się cięższe wieczorem oraz czy zdarza się, że inni zwracają uwagę na unoszenie brwi podczas rozmowy.

Warto zapytać, z którą z czterech przyczyn mamy do czynienia w danym przypadku: wrodzonym kształtem, brwiami, mięśniem czy skórą. Odpowiedź wskaże, jaki zabieg – o ile w ogóle – powinien być przedmiotem dyskusji.

W przypadku pacjentów poniżej 30. roku życia, jeśli odpowiedź brzmi „nie”, warto zapytać o powód. Uzasadniona odmowa zawsze zawiera wyjaśnienie i najczęściej wiąże się z przedstawieniem alternatywnego rozwiązania.

Uczciwe ograniczenia

Dane dotyczące wieku pochodzą ze Stanów Zjednoczonych i obejmują wyłącznie certyfikowanych chirurgów plastycznych. Badanie dotyczące ptozy przeprowadzono w jednym ośrodku, a pacjenci z ptozą byli starsi od pozostałych, zatem odsetek 13,7% nie odzwierciedla częstości występowania u osób w wieku 25 lat. Badanie bliźniąt wskazuje na współwystępowanie, a różnice wynosiły ułamki milimetra. Metaanaliza dotycząca brwi łączy różne techniki operacyjne i grupy badane, a ośmiokrotny wzrost ryzyka niedomykalności powiek obarczony jest szerokim marginesem błędu. Moje stwierdzenie, że młoda opadająca powieka wynika zazwyczaj z wrodzonej anatomii, opiera się na własnym doświadczeniu z konsultacji, a nie na badaniu klinicznym. Z kolei nagranie z rekonwalescencji przedstawia jedynie pierwszy poranek jednej osoby, a nie ostateczny wynik – nie komentowałem jej przypadku.

Jeśli zastanawiają się Państwo, czy wygląd powiek wynika z nadmiaru skóry, położenia brwi czy osłabienia mięśnia oraz czy zabieg plastyki powiek jest w ogóle właściwym rozwiązaniem, prosimy o przesłanie opisanych powyżej zdjęć na numer +90 544 772 0772. Zespół chirurgiczny dokona ich oceny jeszcze tego samego dnia.

Dr Mustafa Aydınol jest chirurgiem plastycznym, rekonstrukcyjnym i estetycznym w Stambule oraz członkiem ISAPS.

Źródła

  1. The New York Times, 11 listopada 2026: Should I have eyelid surgery? Link
  2. The Daily Beast, 9 listopada 2026: reality star reveals unusual side effect of eyelid surgery. Link
  3. American Society of Plastic Surgeons. 2025 Plastic Surgery Statistics Report: eyelid surgery 118,978 procedures, up 19 percent; age distribution tables, 18 to 25 and 26 to 35. Link
  4. International Society of Aesthetic Plastic Surgery. ISAPS International Survey on Aesthetic/Cosmetic Procedures Performed in 2025: eyelid surgery 2,457,677 procedures, up 16.2 percent. Link
  5. Eshraghi B, Pourazizi M, Taghian A, Chaibakhsh S, Aghajani A. The prevalence of undiagnosed ptosis among candidates for upper eyelid blepharoplasty: 2,530 candidates, 13.7 percent with undiagnosed ptosis. Aesthet Surg J Open Forum, 2023. DOI
  6. Liu R, Sun Y, Huang J, Long X. Brow position change and its potential risk factors following upper blepharoplasty: a systematic review and meta-analysis, 17 studies, mean brow descent 1.45 mm. Aesthetic Plast Surg, 2023. DOI
  7. Satariano N, Brown MS, Zwiebel S, Guyuron B. Environmental factors that contribute to upper eyelid ptosis: a study of identical twins, 96 pairs, contact lens wear associated with ptosis. Aesthet Surg J, 2015. DOI
  8. Todorov D, Mitchell S, Al-Hashimi M, et al. Functional and aesthetic outcomes after upper blepharoplasty: a systematic review and meta-analysis of randomized control trials, 12 trials, 450 patients. Aesthet Surg J, 2025. DOI

więcej artykułów

opinia-ekspercka

Facelift typu „koński ogon”: co obejmuje ta nazwa, czego nie obejmuje i dla kogo się sprawdza

Pacjentki proszą o facelift typu koński ogon, podając jego nazwę, i przychodzą z wyobrażeniem, którego żaden zabieg nie jest w stanie zrealizować. Termin ten obejmuje lifting skroniowy połączony z endoskopowym liftingiem środkowej części twarzy oraz przeszczep tłuszczu; nie leczy opadającej linii żuchwy ani szyi, a opublikowane dowody stojące za tą marką pochodzą z serii 600 przypadków jednego chirurga. Dla kogo się sprawdza, dla kogo nie, i co przesłać przed umówieniem wizyty.

Czytaj więcej >
opinia-ekspercka

Endoskopowy lifting twarzy: co można unieść za pomocą endoskopu, a czego nie

Osoby po czterdziestce decydują się na endoskopowy lifting twarzy, ponieważ nie pozostawia widocznych blizn. Pozwala unieść opadnięte policzki i zewnętrzną część brwi przez nacięcia w linii włosów, nie usuwa jednak skóry i nie likwiduje problemów w rejonie żuchwy czy szyi. Poznaj wskazania, dwie techniki operacyjne oraz publikowane dane dotyczące powikłań i trwałości efektów.

Czytaj więcej >