Co się wydarzyło
1 września 2026 roku Amerykańskie Towarzystwo Chirurgów Plastycznych (American Society of Plastic Surgeons) opublikowało statystyki zabiegowe za 2025 rok. Powiększenie pośladków metodą przeszczepu tłuszczu, czyli zabieg powszechnie nazywany BBL, był jednym z zaledwie trzech zabiegów kosmetycznych, których liczba spadła: 25 662 zabiegi w 2025 roku wobec 27 059 w 2024 roku, co oznacza spadek o 5 procent określany w raporcie jako „kontynuacja trendu spadkowego po latach gwałtownego wzrostu”. Liczba zabiegów liposukcji, która zasila każdy BBL, utrzymała się na stałym poziomie 317 196.
Dane z wyszukiwań mówią jednak co innego. Hasło „skinny BBL” jest wpisywane w Google w Stanach Zjednoczonych około 16 000 razy miesięcznie od dwóch lat, bez żadnych oznak spadku zainteresowania; najbardziej aktywnym miesiącem w tym okresie był lipiec 2026 roku. Liczba zabiegów BBL na dużą objętość tkanki maleje, ale wciąż powraca to samo pytanie: czy osoba szczupła może poddać się temu zabiegowi i jak wygląda wtedy efekt? To pytanie pada w moim gabinecie co tydzień, zwykle ze strony pacjentki, której gdzie indziej powiedziano już, że nie ma wystarczającej ilości tkanki tłuszczowej.
Powszechne nieporozumienie
Powszechnie panuje przekonanie, że zabieg BBL wymaga dużej ilości tkanki tłuszczowej, więc szczupła pacjentka albo nie może go przejść, albo powinna najpierw przytyć. Drugie, powiązane przekonanie głosi, że „skinny BBL” to odrębny zabieg z własną techniką. Żadne z tych przekonań nie jest prawdziwe. To ten sam zabieg, wykonywany przy mniejszej ilości tkanki tłuszczowej, z większym naciskiem na pracę nad konturem wokół pośladków, a efekt mierzy się w kategoriach proporcji, a nie rozmiaru.
Rzeczywistość kliniczna
BBL to w istocie dwa zabiegi, a u szczupłej pacjentki to pierwszy z nich wykonuje większość pracy. Tkankę tłuszczową pobiera się metodą liposukcji, przetwarza, a następnie wprowadza w warstwę podskórną pośladków i bioder. U pacjentki z BMI na poziomie 20 talia, okolice boków, dolna część pleców i wewnętrzna strona ud rzadko zawierają łącznie więcej niż kilkaset mililitrów tkanki tłuszczowej nadającej się do wykorzystania. To, co te okolice zapewniają, to kształt. Zwężenie talii i wyszczuplenie dolnej części pleców sprawia, że pośladki wyglądają pełniej jeszcze przed wstrzyknięciem choćby mililitra tłuszczu, i to właśnie stąd pochodzi większość widocznej zmiany w przypadku skinny BBL. U takiej pacjentki okolice dawcze są wynikiem zabiegu, a nie jedynie jego źródłem. Liposukcję wykonuje się podczas jednej sesji, obejmując wszystkie okolice w ramach tego samego zabiegu, co opisuję na mojej stronie poświęconej liposukcji.
Mniejsza ilość tkanki tłuszczowej nie oznacza mniejszego marginesu bezpieczeństwa – oznacza jedynie cieńszą warstwę roboczą. Podstawowa zasada bezpieczeństwa współczesnego zabiegu BBL mówi, że cały tłuszcz musi zostać wprowadzony nad mięśniem pośladkowym, nigdy do jego wnętrza ani pod niego, ponieważ żyły zdolne do przeniesienia tłuszczu do płuc znajdują się w mięśniu i pod nim. Badanie ultrasonograficzne z 2019 roku, obejmujące 150 dorosłych, zmierzyło grubość podskórnej warstwy tłuszczowej w okolicy pośladków i wykazało, że każdy punkt BMI dodaje około 3 do 4 milimetrów tkanki tłuszczowej nad pośladkiem. Zgodnie ze wzorem z tego badania, 30-letnia kobieta z BMI na poziomie 20 ma do dyspozycji około 2,3 centymetra tkanki podskórnej, podczas gdy ta sama kobieta przy BMI na poziomie 28 ma jej około 5,4 centymetra. Przestrzeń, w której porusza się kaniula, jest więc mniej niż o połowę płytsza. Dlatego podczas wstrzyknięcia stosuję ultrasonografię do obserwacji końcówki kaniuli, tępe kaniule o średnicy co najmniej 4 milimetrów oraz niskie ciśnienie przy cienkich warstwach – u każdej pacjentki, a u szczupłych ze szczególną ostrożnością. Raport grupy roboczej z 2017 roku, który na nowo określił zasady tego zabiegu, oparty na ankiecie wśród 692 chirurgów obejmującej 198 857 przypadków, wykazał 32 zgony w wyniku zatoru tłuszczowego płuc i powiązał je z głębokim wstrzyknięciem domięśniowym, zbyt małymi kaniulami oraz skierowaniem kaniuli w dół. Metaanaliza z 2025 roku, obejmująca 38 badań i 22 151 pacjentek, określiła częstość występowania zatoru płucnego na poziomie 0,04 procent, przy czym najniższa wartość dotyczyła wyłącznie podania podskórnego pod kontrolą ultrasonografii.
Około połowa przeszczepionej tkanki tłuszczowej utrzymuje się na stałe, zarówno u szczupłej pacjentki, jak i u każdej innej. Wartość robocza, którą podaję pacjentkom, wynosi około 50 procent retencji, a opublikowane dane są zbliżone do tej liczby. Prospektywne badanie z 2024 roku, obejmujące 35 kobiet, u których przeszczep wykonano w warstwie podskórnej pod kontrolą ultrasonografii, wykazało utrzymanie 77,9 procent wstrzykniętej objętości po trzech miesiącach i 64,7 procent po sześciu miesiącach, przy poprawie stosunku talii do bioder z 0,78 do 0,74. Były to umiarkowane ilości przeszczepu w cienkiej warstwie, które dobrze się przyjęły. Starsza literatura mówi co innego: przegląd z 2016 roku, obejmujący 4105 pacjentek, wykazał średnio 400 mililitrów na stronę, często częściowo podawanych domięśniowo, a zdjęcia z tamtego okresu wciąż kształtują oczekiwania widoczne w internecie. U szczupłej pacjentki wolę umieścić umiarkowaną objętość, która zachowuje ukrwienie, niż upychać tłuszcz w cienkiej warstwie, aż obumrze. Jeśli cel wymaga więcej, niż można bezpiecznie przekazać podczas jednego zabiegu, planuję drugą sesję po 6 do 12 miesiącach i informuję o tym pacjentkę jeszcze przed pierwszym zabiegiem.
Zapadnięcia w okolicy bioder (hip dips) reagują dobrze na niewielkie objętości, co czyni je naturalnym celem u szczupłej pacjentki. Wgłębienie między kością biodrową a udem wynika z kształtu kości i mięśni, a nie z braku tkanki tłuszczowej, a jedynym sposobem na jego wypełnienie jest dodanie objętości w tym miejscu. Potrzebne ilości są niewielkie, a to właśnie nimi dysponuje szczupła pacjentka. Przeszczepienie tłuszczu w tym miejscu podczas tej samej sesji co zabieg na pośladkach zmienia kontur sylwetki bardziej niż ta sama ilość mililitrów w jakimkolwiek innym miejscu, dlatego to właśnie tu umieszczam tłuszcz w pierwszej kolejności, gdy jego ilość jest ograniczona.
Gdy brakuje tkanki tłuszczowej, uczciwymi opcjami są implant lub rezygnacja z zabiegu – nie przybieranie na wadze. Tłuszcz przeszczepiony do pośladków zachowuje się tak samo jak tkanka, z której pochodzi. Waga przybrana specjalnie na potrzeby zabiegu, a następnie utracona, zabiera ze sobą także przeszczep, dlatego nie proszę pacjentek o przybieranie na wadze przed zabiegiem BBL. U bardzo szczupłej pacjentki, która chce uzyskać wyraźną zmianę objętości, a nie ma tkanki do pobrania, stosuję implant pośladkowy, a gdy pożądany kształt wymaga obu rozwiązań, łączę mniejszy implant z tłuszczem umieszczonym nad nim. To zupełnie inna rozmowa, z własnym zestawem kompromisów. Ta sama zasada działa w drugą stronę: w przypadku bardzo wiotkiej skóry lifting pośladków jest właściwym zabiegiem, a przeszczep tłuszczu pod wiotką skórą – niewłaściwym.
Rekonwalescencja przebiega tak samo jak po każdym innym zabiegu tego typu, a zasada dotycząca siedzenia jest rozsądna. Jedna noc w szpitalu, usunięcie drenów w ciągu dwóch do trzech dni, bielizna uciskowa przez sześć tygodni, powrót do pracy biurowej po około dwóch tygodniach, powrót na siłownię po sześciu do ośmiu tygodni. Siedzenie jest dozwolone od samego początku, w krótkich okresach, do około pół godziny jednorazowo, z poduszką przenoszącą ciężar ciała na tylną część ud; jeśli to możliwe, zalecam spanie na brzuchu. Nie proszę pacjentek o unikanie siedzenia przez wiele tygodni – niezadowolone pacjentki gorzej, a nie lepiej, przestrzegają zaleceń. Mniejsze przeszczepy nie zmieniają harmonogramu rekonwalescencji, ale zazwyczaj powodują mniejszy obrzęk. Ostateczny kształt ustala się po trzech do sześciu miesięcy, a mój planer rekonwalescencji rozkłada poszczególne tygodnie w odniesieniu do terminów Państwa podróży.
Praktyczne wnioski dla pacjentek
Jeśli są Państwo szczupli i rozważają ten zabieg, proszę przesłać zdjęcia obrazujące całą sylwetkę, nie tylko pośladki: z przodu, z tyłu i z obu boków, od połowy uda aż po dolne żebra, w bieliźnie, wraz z informacją o wzroście i wadze. To właśnie te dane decydują, czy jest wystarczająca ilość tkanki tłuszczowej do pobrania i skąd będzie pochodzić zmiana kształtu sylwetki. Proszę zadać każdemu chirurgowi trzy pytania: gdzie zostanie umieszczony tłuszcz, czy podczas wstrzyknięcia stosowana jest ultrasonografia oraz jak według niego będzie wyglądał efekt u pacjentki o Państwa wadze. Chirurg, który na to ostatnie pytanie odpowiada słowem „spektakularny”, nie zapoznał się z Państwa zdjęciami. Pełny protokół oraz przebieg tygodnia pobytu w Stambule opisuję na mojej stronie poświęconej BBL w Turcji, a zagadnienia związane z liposukcją omawiam w przewodniku po liposukcji i BBL. Przed zabiegiem należy utrzymać stabilną wagę przez cztery do sześciu miesięcy.
Uczciwe ograniczenia
Dowody dotyczące retencji tkanki tłuszczowej pochodzą z niewielkich badań, a żadne z nich nie porównało bezpośrednio retencji u szczupłych pacjentek z retencją u pacjentek o wyższej masie ciała; wartość 50 procent to średnia robocza, a nie prognoza dla konkretnej osoby. W dziewięciu dotychczas przeanalizowanych badaniach nie odnotowano żadnego zgonu związanego z zatorem tłuszczowym przy zastosowaniu kontroli ultrasonograficznej, jednak są to badania obserwacyjne, a nie randomizowane, co jasno zaznacza przegląd zakresowy z 2026 roku. Zabieg skinny BBL nie zapewni szczupłej pacjentce dużych pośladków; jeśli to właśnie jest celem, rozmowa powinna dotyczyć implantu albo zaakceptowania faktu, że cel nie odpowiada możliwościom ciała. Zabieg ten nie ujędrni także wiotkiej skóry i nie jest odpowiedni dla pacjentki, której waga wciąż się zmienia, ani dla osoby, która chciałaby najpierw „wypróbować” efekt przed podjęciem decyzji: tłuszcz, raz umieszczony, można usunąć wyłącznie podczas kolejnego zabiegu, co opisuję w artykule o cofnięciu efektu BBL. Subtelny efekt nie jest efektem gorszym, ale musi to być efekt, którego Państwo rzeczywiście pragną – wolałbym zrezygnować z zabiegu, niż usłyszeć później, że oczekiwali Państwo czegoś więcej.
Jeśli chcą Państwo dowiedzieć się, czy ich sylwetka dysponuje wystarczającą ilością tkanki tłuszczowej, aby zabieg miał sens, proszę przesłać zdjęcia na numer +90 544 772 0772 na WhatsApp. Zespół chirurgiczny przeanalizuje je tego samego dnia i poinformuje Państwa, co zabieg BBL mógłby, a czego nie mógłby zmienić w Państwa przypadku.
Dr Mustafa Aydınol jest chirurgiem plastycznym, rekonstrukcyjnym i estetycznym w Stambule oraz członkiem ISAPS.
Źródła
- American Society of Plastic Surgeons. 2025 ASPS Procedural Statistics Report (Brazilian butt lift: 25 662 w 2025 roku wobec 27 059 w 2024 roku, spadek o 5 procent; liposukcja: 317 196). Opublikowano 1 września 2026 roku. Link
- Mofid MM, Teitelbaum S, Suissa D i wsp. Report on Mortality from Gluteal Fat Grafting: Recommendations from the ASERF Task Force (ankieta wśród 692 chirurgów, 198 857 przypadków, 32 śmiertelne i 103 niekrytyczne zatory tłuszczowe płuc). Aesthetic Surgery Journal, 2017. DOI
- Elsaftawy A, Bonczar M, Jagosz M i wsp. Gluteal Augmentation with Fat Grafting: A Systematic Review and Meta-Analysis of Complications and Procedural Factors (38 badań, 22 151 pacjentek; zator płucny 0,04 procent; mniej poważnych powikłań przy zastosowaniu kontroli ultrasonograficznej, 0,02 wobec 0,08 procent). Plastic and Reconstructive Surgery, 2025. DOI
- Wang B, He P, Zhao R. B-ultrasound-assisted gluteal fat grafting in Asians: a prospective study of quantitative results from three-dimensional imaging and B-ultrasound analysis (n = 35; retencja 77,9 procent po 3 miesiącach i 64,7 procent po 6 miesiącach; stosunek talii do bioder od 0,78 do 0,74). Journal of Plastic, Reconstructive and Aesthetic Surgery, 2024. DOI
- Frank K, Casabona G, Gotkin RH i wsp. Influence of Age, Sex, and Body Mass Index on the Thickness of the Gluteal Subcutaneous Fat: Implications for Safe Buttock Augmentation Procedures (pomiary ultrasonograficzne u 150 dorosłych; od 3 do 4 mm tkanki tłuszczowej pośladków na każdy punkt BMI). Plastic and Reconstructive Surgery, 2019. DOI
- Vázquez-Guerra XC, Alvarez-Lozada LA, Altuzar-Abadía JJ i wsp. Ultrasound in Gluteal Fat Grafting: Safety Tool, Standard of Care, or Emerging Evidence? A Scoping Review (9 badań, od 2018 do 2025 roku, brak odnotowanych zgonów związanych z zatorem tłuszczowym lub samym zabiegiem). Aesthetic Surgery Journal, 2026. DOI
- Condé-Green A, Kotamarti V, Nini KT i wsp. Fat Grafting for Gluteal Augmentation: A Systematic Review of the Literature and Meta-Analysis (19 badań, 4105 pacjentek; średnio 400 ml wstrzyknięte na stronę; odsetek powikłań 7 procent). Plastic and Reconstructive Surgery, 2016. DOI









