چه اتفاقی افتاد
این ماه، دو داستان درباره جراحی‌های طولانی‌مدت با فاصله بیست سال در اخبار منتشر شد. در ۲۹ سپتامبر، هولو مستند «سوان: پشت آینه» را منتشر کرد؛ مستندی درباره برنامه تلویزیونی واقع‌نمای سال ۲۰۰۴ که در آن به زنان هشت تا پانزده عمل زیبایی در یک جلسه انجام می‌شد و سپس از دوران نقاهت آنها فیلمبرداری می‌کردند. یکی از جراحان این برنامه در دوربین می‌گوید که بیهوشی به ده ساعت محدود شده بود، بنابراین آنها تا جایی که این ده ساعت اجازه می‌داد، عمل جراحی انجام می‌دادند. یک تهیه‌کننده سابق می‌گوید که زنان حدود یک درصد در مورد آنچه بر روی آنها انجام می‌شد، حق اظهار نظر داشتند. یکی از شرکت‌کنندگان توضیح می‌دهد که با مایع در ریه‌هایش و کاهش اکسیژن بیدار شده و می‌گوید که تقریباً برای تلویزیون واقع‌نما جان خود را از دست داده است؛ او هنوز دقیقاً نمی‌داند چه اتفاقی افتاده است.
در ماه اوت، یک زن ۵۱ ساله از اسپانیا به برزیل پرواز کرد تا شش عمل جراحی صورت را در یک عمل واحد که حدود هشت ساعت طول کشید، انجام دهد: لیفت عمیق صورت، لیفت ابرو، جراحی پلک، جراحی استخوان چانه، لیپوساکشن گردن و پیوند چربی. آزمایشات قبل از عمل او در خارج از کشور انجام شده بود و به گفته خانواده‌اش، هیچ مشاوره حضوری قبل از روز جراحی وجود نداشت. او ساعاتی بعد درگذشت؛ خانواده‌اش می‌گویند گزارش پزشکی، ترومبوز حاد و انفارکتوس ریه را ذکر کرده است و دادستان‌ها خواستار تحقیق شده‌اند. خواهرش می‌گوید بیمارستان بخش مراقبت‌های ویژه نداشت.
من هر هفته جراحی ترکیبی انجام می‌دهم: ابدومینوپلاستی همراه با لیفت بازو و لیفت ران در یک جلسه در عمل من عادی است؛ یکی از این موارد ترکیبی در این سایت موجود است. بنابراین این مقاله علیه ترکیب عمل‌ها نیست. این مقاله درباره این است که حد واقعی کجاست، زیرا اخبار به شکلی مهم اشتباه می‌کنند.
برداشت نادرست رایج
تصور غلط این است که خطر بر حسب ساعت اندازه‌گیری می‌شود: شش ساعت پرخطر است، هشت ساعت خطرناک است، ده ساعت بی‌احتیاطی است، و جراحی که زمان را کوتاه نگه می‌دارد، بیمار را ایمن نگه می‌دارد. برنامه «سوان» یک ساعت داشت. ده ساعت، به شدت اعمال شده بود. درون آن ساعت، تعداد عمل‌ها، انتخاب بیمار، آماده‌سازی و مراقبت‌های پس از عمل هیچ محدودیتی نداشت. ساعت از کسی محافظت نمی‌کرد.
تصور غلط مخالف نیز در میان جراحان به همان اندازه رایج است: از آنجا که عمل‌های بسیار طولانی در پزشکی اتفاق می‌افتد، برخی تا یک روز کامل طول می‌کشند، مدت زمان اهمیتی ندارد. هر دو دیدگاه آنچه شواهد اندازه‌گیری می‌کنند را نادیده می‌گیرند.
واقعیت بالینی
زمان جراحی با عوارض مرتبط است و این یک واقعیت است. مطالعه‌ای بر روی ۱۷۵۳ مورد جراحی پلاستیک، که سه چهارم آنها عمل‌های ترکیبی با میانگین تقریباً پنج عمل در هر مورد بودند، نشان داد که هر ساعت اضافی احتمال بروز عوارض را ۲۱ درصد افزایش می‌دهد؛ تا حدود سه ساعت تغییری ایجاد نشد، سپس احتمال به ۱.۶ برابر، پس از چهار و نیم ساعت به ۳.۱ برابر و پس از تقریباً هفت ساعت به ۴.۷ برابر افزایش یافت. یک متاآنالیز از ۶۶ مطالعه در تمام تخصص‌های جراحی نشان داد که عوارض پس از دو ساعت تقریباً دو برابر می‌شود و برای هر نیم ساعت اضافی ۱۴ درصد افزایش می‌یابد. حتی در بزرگ کردن سینه، یکی از کوتاه‌ترین عمل‌های زیبایی، یک مطالعه پایگاه داده‌ای بر روی ۶۵۳۱ بیمار نشان داد که خطر پس از ۹۱ دقیقه افزایش می‌یابد.
اما ساعت یک اندازه‌گیری است، نه یک مکانیسم. هیچ یک از این مطالعات داروهای بیهوشی را اندازه‌گیری نکردند. آنها زمان را اندازه‌گیری کردند، و زمان در جراحی معیاری برای آنچه آن را پر می‌کند است: ناحیه بافت بریده شده و لیفت شده، از دست دادن خون، تغییرات مایعات، خنک شدن، بی‌حرکتی. بیماران در بخش مراقبت‌های ویژه برای روزها آرام‌بخش دریافت می‌کنند و بهبود می‌یابند؛ آنچه آنها ندارند، شش زخم است. بنابراین وقتی من یک جلسه را برنامه‌ریزی می‌کنم، محدودیت ساعتی تعیین نمی‌کنم، زیرا محدودیت ساعتی دقیقاً همان کاری را که «سوان» انجام داد، دعوت می‌کند: آن را پر کنید. من یک محدودیت برای تعداد عمل‌ها تعیین می‌کنم. حداکثر سه لیفت اصلی در یک جلسه، شامل ابدومینوپلاستی، لیفت بازو، لیفت ران، لیفت یا کوچک کردن سینه و لیفت باسن؛ لیپوساکشن، ایمپلنت‌ها و انتقال چربی بدون احتساب به عنوان لیفت، اضافه می‌شوند. هرگز لیفت صورت در همان جلسه جراحی بدن انجام نمی‌شود. در صورت، لیفت صورت همراه با پلک‌ها، گردن، ابرو و پیوند چربی می‌تواند یک عمل باشد، زیرا بار بافتی یک منطقه است. جلسه به همان اندازه که این عمل‌ها به درستی انجام شوند، طول می‌کشد و نه یک عمل بیشتر.
بیمار متغیر بزرگ‌تری است و او به صورت حضوری ارزیابی می‌شود. آمبولی ریه کشنده تنها پس از لیپوساکشن چانه، عملی که کمتر از یک ساعت طول می‌کشد، رخ داده است. لخته‌ها بر اساس زمان عمل توزیع نمی‌شوند؛ آنها از خطر بیمار پیروی می‌کنند: سن، وزن، هورمون‌ها، سابقه شخصی یا خانوادگی لخته‌ها، سقط جنین، بی‌حرکتی. جراحی پلاستیک از امتیاز کاپرینی برای جمع‌آوری این موارد استفاده می‌کند، و مطالعه‌ای که امتیازات گرفته شده از پرونده را با امتیازات گرفته شده حضوری مقایسه کرد، نشان داد که صحبت با بیمار دو برابر بیشتر سابقه لخته شخصی، سه برابر بیشتر سابقه خانوادگی و بیست برابر بیشتر سابقه سقط جنین را آشکار می‌کند. اطلاعات پزشکی می‌تواند ابتدا دریافت شود، و اگر مناسب باشد، یک جلسه ترکیبی می‌تواند بر اساس آن برنامه‌ریزی شود؛ وظیفه این است که بیمار به درستی مدیریت شود و عمل‌هایی برنامه‌ریزی شود که با سن و سلامت او مطابقت داشته باشد، نه با لیست آرزوهای او. سپس این برنامه با بیمار به صورت حضوری، در صورت امکان یک روز قبل از جراحی، و در غیر این صورت صبح روز جراحی، بررسی می‌شود و اگر آنچه پیدا می‌کنم با آنچه ارسال شده مطابقت نداشته باشد، تغییر می‌کند. بررسی آمادگی در این سایت اولین دور از این سوالات را قبل از پرواز شما می‌پرسد.
ساختمان به اندازه برنامه اهمیت دارد. یک جلسه ترکیبی بدن باید در بیمارستانی با یک متخصص بیهوشی که حضور دارد، جوراب‌های فشاری و فشرده‌سازی مکانیکی ساق پا از دقیقه اول، گرمایش، پیشگیری با رقیق‌کننده‌های خون در صورت لزوم بر اساس امتیاز، راه رفتن در عرض چند ساعت پس از بیداری، یک شب تحت نظارت، و یک بخش مراقبت‌های ویژه در همان دیوارها برای بیمار نادری که به آن نیاز دارد، انجام شود. اکثر جلسات هرگز به بخش مراقبت‌های ویژه نیاز ندارند؛ اما آن موردی که نیاز دارد، نمی‌تواند با آمبولانس به آنجا منتقل شود.
رضایت بخشی از ایمنی است، نه یک تشریفات قبل از آن. زنان در برنامه «سوان» عمل‌های خود را انتخاب نکردند. بیمار در برزیل، به گفته خانواده‌اش، هرگز قبل از آن روز جراح خود را ملاقات نکرده بود. یک جلسه ترکیبی لیستی است که بیمار با من، منطقه به منطقه، با گزینه حذف آن، ساخته است. وقتی بیماری به من می‌گوید که همه چیز را یکباره می‌خواهد زیرا فقط یک بار می‌تواند سفر کند، این دلیلی برای صحبت در مورد مرحله‌بندی است، نه دلیلی برای اضافه کردن لیفت چهارم.
مراقبت‌های پس از عمل، نیمه دوم جراحی است. برنامه «سوان» زنان را پس از یک روز به خانه‌های مشترک بازگرداند و آنها را وادار به ورزش در حین بهبودی می‌کرد. در پروتکل من، شب اول در بیمارستان است، درن‌ها تا زمانی که خروجی نشان دهد می‌توانند خارج شوند، بیمار در همان روز با جوراب‌های فشاری بلند می‌شود و راه می‌رود، زیرا تحرک زودهنگام ارزان‌ترین راه پیشگیری از لخته است، و زمان‌بندی پرواز به خانه توسط عمل جراحی تعیین می‌شود، نه توسط بلیط. برنامه‌ریز بهبودی نشان می‌دهد که این روند برای هر عمل چگونه است.
جمع‌بندی عملی برای بیماران
بپرسید چند عمل، نه چند ساعت. جراحی که بر حسب ساعت پاسخ می‌دهد، درباره برنامه زمان‌بندی به شما می‌گوید؛ کسی که با یک لیست پاسخ می‌دهد و به شما می‌گوید کدام مورد را ترجیح می‌دهد مرحله‌بندی کند، درباره ایمنی شما صحبت می‌کند.
قبل از رزرو، اطلاعات پزشکی کامل خود را ارسال کنید، از جمله هرگونه سابقه لخته در خود و خانواده‌تان، و انتظار داشته باشید که برنامه پس از معاینه حضوری قبل از بیهوشی، تأیید یا تغییر یابد. جراحی که نمی‌خواهد شما را قبل از عمل ببیند، کسی است که باید نگرانش باشید، نه کسی که شما را یک روز قبل می‌بیند.
بپرسید شب اول کجا خواهید خوابید و اگر ساعت ۳ صبح مشکلی پیش بیاید چه اتفاقی می‌افتد. پاسخ صحیح نام یک بیمارستان و یک بخش است، نه یک راننده.
از برنامه‌ریز ترکیبی در این سایت استفاده کنید تا ببینید من چگونه آنچه را که می‌خواهید مرحله‌بندی می‌کنم. اگر لیست شما را به دو سفر تقسیم کند، این پاسخ صادقانه است و ارزان‌تر از جایگزین آن است.
محدودیت‌های صادقانه
مطالعات زمان جراحی مشاهده‌ای هستند و نمی‌توانند مدت زمان را از پیچیدگی جدا کنند؛ این استدلال من است، اما همچنین محدودیتی است بر اینکه هر کسی با چه اطمینانی می‌تواند بگوید یک ساعت مشخص چه کاری انجام می‌دهد. متاآنالیز توسط کارمندان یک شرکت تولیدکننده ابزار جراحی نوشته شده بود. پرونده برزیل در حال بررسی است و من آن را فقط از طریق گزارش خانواده و اخبار می‌دانم؛ بیمارستان هرگونه تقصیر را انکار می‌کند. محدودیت عمل من، قضاوت من است که بر اساس بیمارانم شکل گرفته است؛ جراحان دیگر آن را در دو لیفت یا در یک زمان کلی تعیین می‌کنند، و من ادعا نمی‌کنم که برای آنها اشتباه است. آنچه من ادعا می‌کنم محدودتر است: محدودیت بر ساعت، بدون محدودیت بر لیست، بیمار و ساختمان، یک قانون ایمنی نیست. این یک برنامه زمان‌بندی است.
اگر بیش از یک عمل را برنامه‌ریزی می‌کنید و می‌خواهید بدانید که آیا باید در یک جلسه انجام شود یا دو جلسه، عکس‌های ویرایش نشده و یک سابقه پزشکی کوتاه، از جمله هرگونه سابقه لخته در خانواده خود، را به +90 544 772 0772 ارسال کنید. تیم جراحی همان روز آنها را بررسی می‌کند.
دکتر مصطفی آیدینول جراح پلاستیک، ترمیمی و زیبایی در استانبول و عضو ISAPS است.
منابع
- ورایتی، ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶: درون «سوان: پشت آینه»، مستند هولو درباره برنامه واقع‌نمای ۲۰۰۴. لینک
- دیلی بیست، اوت ۲۰۲۶: زن ۵۱ ساله پس از یک عمل جراحی پلاستیک هشت ساعته در برزیل درگذشت. لینک
- هاردی کی. ال.، دیویس کی. ای.، کنستانتین آر. اس. و همکاران. تأثیر زمان عمل بر عوارض پس از جراحی پلاستیک: تحلیل رگرسیون چندمتغیره ۱۷۵۳ مورد. مجله جراحی زیبایی، ۲۰۱۴. DOI
- چنگ اچ.، کلایمر جی. دبلیو.، پو-هان چن بی. و همکاران. مدت زمان طولانی عمل با عوارض مرتبط است: یک بررسی سیستماتیک و متاآنالیز ۶۶ مطالعه. مجله تحقیقات جراحی، ۲۰۱۸. DOI
- نودلر اس.، پروزو اف. ای. جی.، دیتریش ام. تی. و همکاران. بررسی تأثیر زمان عمل بر نتایج بزرگ کردن سینه، ۶۵۳۱ بیمار، NSQIP. سالنامه جراحی پلاستیک، ۲۰۲۵. DOI
- پانوسی سی. جی.، فلمینگ کی. آی. مقایسه تعامل حضوری و پرونده الکترونیکی پزشکی برای طبقه‌بندی خطر ترومبوآمبولی وریدی با استفاده از امتیاز کاپرینی ۲۰۰۵، ۷۴۳ بیمار جراحی پلاستیک. مجله بیماری‌های وریدی و لنفاوی جراحی عروق، ۲۰۱۸. DOI
