چه اتفاقی افتاد
نظرسنجی جهانی ISAPS که در ۲۹ سپتامبر منتشر شد، گزارش داد که لیفت سینه در ۵۱ بازار مورد بررسی آن، ۴۸ درصد در یک سال رشد داشته است که بزرگترین افزایش در بین تمام روش‌های جراحی در جهان است. ارقام آمریکایی که یک ماه قبل منتشر شد، نشان داد که همین عمل جراحی ۸ درصد افزایش یافته و به ۱۵۶,۱۳۱ مورد رسیده است که چهارمین عمل رایج در ایالات متحده است، در حالی که بزرگ کردن سینه در جایگاه دوم قرار داشت. در ترکیه، لیفت سینه با ۵۸,۳۳۰ عمل، سومین عمل پرطرفدار در جهان از نظر تعداد بود. هفته گذشته یک کلینیک سینه در لندن دلیلی را در یک تیتر خبری مطرح کرد که بیماران دو سال است از آن استفاده می‌کنند: سینه‌های افتاده پس از مصرف داروهای کاهش وزن.
ادبیات پزشکی همزمان به این موضوع پرداخت. یک بررسی روایی در مجله Aesthetic Surgery Journal Open Forum در ماه مارس به این موضوع پرداخت که داروهای کاهش وزن چه تأثیری بر سینه دارند و جراحان چگونه باید در مورد آن مشاوره دهند؛ یک بررسی از بخش جراحی پلاستیک دانشگاهی در استانبول، که این هفته منتشر شد، همین موضوع را برای صورت، سینه و بدن پوشش داد. و یک مطالعه ۱۰۰ بیمار در Plastic and Reconstructive Surgery در ماه جولای به سوالی پاسخ داد که هر یک از این بیماران از من می‌پرسند: ایمپلنت یا بافت خودم؟
برداشت نادرست رایج
تصور غلط این است که سینه‌ای که پس از کاهش وزن خالی شده است، برای اینکه دوباره شبیه سینه شود، به ایمپلنت نیاز دارد. این استدلال درست به نظر می‌رسد: حجم از دست رفته، پس حجم را برگردانید. آنچه نادیده گرفته می‌شود این است که سینه پس از کاهش وزن قابل توجه، نه تنها حجم خود را از دست داده است؛ بلکه حمایت خود را نیز از دست داده است. پوشش پوستی بزرگتر از بافت داخل آن است، غده پایین‌تر قرار گرفته و به طرفین پخش می‌شود، و قطب بالایی خالی است. ایمپلنتی که در آن پوشش قرار می‌گیرد، پوشش را ترمیم نمی‌کند. این کار وزن بیشتری به ساختاری اضافه می‌کند که قبلاً نشان داده نمی‌تواند وزن را تحمل کند، و ادبیات علمی اکنون نشان می‌دهد که این امر به چه چیزی منجر می‌شود.
واقعیت بالینی
کاهش وزن سینه را از بالا به پایین خالی می‌کند. حجم سینه عمدتاً چربی است و چربی همان چیزی است که داروها از بین می‌برند. بررسی‌ها به طور مداوم این توالی را توصیف می‌کنند: ابتدا از دست دادن پری قطب بالایی، سپس پایین آمدن نوک سینه به دلیل دنبال کردن غده چربی به سمت پایین، و سپس پهن شدن پایه به دلیل پخش شدن پوست که دیگر پر نیست. عدم تقارن رایج است، زیرا دو سینه به ندرت به یک میزان حجم از دست می‌دهند. هیچ یک از این موارد مختص دارو نیست؛ جراحی باریاتریک بیست سال است که همین نوع سینه را ایجاد کرده است. آنچه جدید است، تعداد بیماران و اغلب سرعت آن است که به پوست زمان کمتری برای سازگاری می‌دهد.
در جایی که بافت کافی وجود دارد، سینه خود بیمار ایمپلنت بهتری است. مطالعه جولای ۱۰۰ زن متوالی را پس از کاهش وزن شدید مقایسه کرد: ۶۴ نفر لیفت با خودافزایی داشتند که در آن جراح غده باقی‌مانده و بافت کنار قفسه سینه را به قطب بالایی تغییر شکل می‌دهد، و ۳۶ نفر لیفت با ایمپلنت داشتند. گروه خودافزایی در رضایت از سینه‌های خود و نتیجه، به طور قابل توجهی امتیاز بالاتری کسب کردند؛ عوارض آنها عمدتاً بدون جراحی مدیریت شد، در حالی که بیشتر عوارض در گروه ایمپلنت نیاز به بازگشت به اتاق عمل داشت؛ و افتادگی مجدد با ایمپلنت‌ها بیشتر بود. نتیجه‌گیری نویسندگان برای یک مقاله جراحی به طور غیرمعمولی مستقیم است: اگر بافت سینه کافی در دسترس باشد، باید از ایمپلنت در این جمعیت اجتناب شود، و اگر ایمپلنت مورد نیاز است، باید به بیمار در مورد نرخ بالاتر عوارض و نیاز به جراحی مجدد اطلاع داده شود. یک مجموعه آلمانی از ۱۳۶ لیفت خودافزایی در بیماران کاهش وزن، ۵ درصد عوارض و ۹۵ درصد رضایت را گزارش کرد، با نرخ ۱۷.۶ درصد بازبینی‌های کوچک، که هزینه صادقانه شکل‌دهی بافتی است که کشیده شده است.
لیفت تقریباً هیچ حجمی را از بین نمی‌برد، که بیماران را شگفت‌زده می‌کند. ترسی که بیشتر اوقات می‌شنوم این است که لیفت سینه را کوچکتر می‌کند. با تکنیکی که من استفاده می‌کنم، سینه تقریباً ۳۰ تا ۵۰ گرم از دست می‌دهد، عمدتاً از بافت نزدیک زیر بغل، که بافتی است که اکثر بیماران از از دست دادن آن خوشحال هستند. بقیه بازسازی می‌شوند، نه حذف: غده جمع‌آوری، بالا برده و در موقعیت بالاتری روی دیواره قفسه سینه ثابت می‌شود، و قطب بالایی از پایین پر می‌شود. آنچه بیمار پس از آن می‌بیند، سینه‌ای است که در ترازو کمی کوچکتر و در سوتین به وضوح پرتر است، زیرا حجم اکنون در جایی است که حجم به چشم می‌آید. این جراحی پوست را برمی‌دارد، نه سینه را.
ایمپلنت‌ها هنوز جایگاه خود را دارند، و این جایگاه باریک‌تر از آن چیزی است که بازار نشان می‌دهد. زنی که قبل از کاهش وزن سینه‌های کوچکی داشته و اکنون کوچک و خالی است، بافت کافی برای شکل‌دهی به قطب بالایی ندارد؛ برای او، ایمپلنت زیر لیفت عمل مناسبی است، با هشداری که مطالعه به آن اشاره می‌کند. زنی که قبلاً سینه C پر داشته و اکنون سینه C خالی شده دارد، بافت کافی را دارد، و در عمل من او سینه خود را بدون جسم خارجی بازمی‌یابد. بین این دو، بیمارانی هستند که باید انتخاب کنند، و توصیه من این است که یک نتیجه کوچکتر و طبیعی را به یک نتیجه بزرگتر که به وسیله‌ای وابسته است که پوشش کشیده شده ممکن است آن را نگه ندارد، ترجیح دهند. بیمارانی که به ایمپلنت فکر می‌کنند، باید مطالبی را که من در مورد انتخاب اندازه ایمپلنت و در مورد برداشتن ایمپلنت‌ها در آینده نوشته‌ام نیز بخوانند، زیرا هر دو گفتگو از اینجا شروع می‌شوند.
قانون زمان‌بندی همانند صورت است. من سینه‌ای را که هنوز در حال خالی شدن است، لیفت نمی‌کنم. وزن حداقل برای سه ماه ثابت باشد، تغذیه بررسی شود، و یک گفتگوی صریح در مورد اینکه آیا بیمار قصد ادامه مصرف دارو را دارد یا خیر، زیرا سینه پس از آن در هر دو جهت وزن را دنبال خواهد کرد. بررسی استانبول که این هفته منتشر شد، همین پیش‌شرط‌ها را ذکر می‌کند: تثبیت وزن، تعادل تغذیه‌ای، و ارزیابی فردی از خطر بهبود در امتداد خطوط کششی که لیفت ایجاد می‌کند. من در مورد نسخه صورت این قانون نوشته‌ام؛ سینه کمتر بخشنده است، زیرا جای زخم لیفت تحت کشش روی پوستی که هنوز در حال کوچک شدن است، جای زخمی است که پهن می‌شود.
شیردهی، حس و جای زخم سه معاوضه صادقانه هستند. شیردهی پس از لیفت ممکن است امکان‌پذیر باشد، اما هر بیمار متفاوت است، و به طور کلی باید انتظار کاهش توانایی شیردهی را داشت؛ زنی که به زودی قصد بارداری دارد، زنی است که به او توصیه می‌کنم صبر کند. حس نوک سینه در اکثر بیماران حفظ می‌شود و در برخی کاهش می‌یابد. و لیفت جای زخمی را به جا می‌گذارد، در اطراف آرئول و به صورت عمودی زیر آن، گاهی اوقات در امتداد چین نیز؛ جای زخم بهای شکل است، و هیچ تکنیکی که لیفت بدون جای زخم را وعده دهد، از بررسی دقیق جان سالم به در نبرده است.
جمع‌بندی عملی برای بیماران
عکس‌های ایستاده، از جلو و هر دو طرف، با بازوها در کنار بدن ارسال کنید، و وزن خود را قبل و بعد، زمانی که تثبیت شد، و اینکه آیا هنوز دارو مصرف می‌کنید، به من بگویید. اگر عکسی از قبل از کاهش وزن دارید، به من کمک می‌کند تا میزان بافت اولیه را قضاوت کنم.
اندازه‌ای را که می‌خواهید به آن برسید بگویید، نه اندازه‌ای که قبلاً داشتید. بسیاری از بیماران می‌خواهند کوچکتر و بالاتر باشند تا به بزرگی قبل؛ لیفت به تنهایی دقیقاً همین را می‌دهد.
از جراحی که ایمپلنت پیشنهاد می‌کند بپرسید چرا بافت خود شما کافی نیست. یک پاسخ صحیح وجود دارد، و آن تشریحی است. «پر کردن قطب بالایی» آن پاسخ نیست، زیرا یک لیفت خوب با غده خود شما این کار را انجام می‌دهد.
اگر سینه یکی از چندین ناحیه‌ای است که می‌خواهید پس از کاهش وزن درمان شود، جایی که من خط را در جراحی ترکیبی می‌کشم را بخوانید: لیفت سینه به عنوان یک لیفت اصلی محسوب می‌شود و یکی از سه جایگاه را در یک جلسه اشغال می‌کند.
محدودیت‌های صادقانه
مطالعه مقایسه‌ای گذشته‌نگر است، از یک بخش اتریشی، با میانگین پیگیری کمتر از سه سال؛ نتیجه‌گیری آن با آنچه من می‌بینم مطابقت دارد، اما این تجربه یک مرکز است و بیماران ایمپلنت آن ممکن است کسانی بوده باشند که از ابتدا کمترین بافت را داشتند، که این امر مقایسه را مغرضانه می‌کند. رقم رشد ISAPS یک برآورد نظرسنجی است، و ۴۸ درصد از ۵۱ کشور است، نه کل جهان. ادبیات خاص سینه در مورد داروهای کاهش وزن هنوز کم است، همانطور که هر دو بررسی می‌گویند. رقم حجم من از تکنیک خودم است و برای هر لیفتی صدق نمی‌کند؛ جراحی که همزمان با لیفت، حجم را کاهش می‌دهد، بسیار بیشتر برمی‌دارد. و بیانیه شیردهی یک انتظار کلی است، نه پیش‌بینی برای یک زن خاص.
اگر سینه‌های شما پس از کاهش وزن تغییر کرده‌اند و می‌خواهید بدانید که آیا تنها لیفت کافی خواهد بود یا خیر، عکس‌های ویرایش نشده و سابقه وزن خود را به +۹۰ ۵۴۴ ۷۷۲ ۰۷۷۲ ارسال کنید. تیم جراحی همان روز آنها را بررسی می‌کند.
دکتر مصطفی آیدینول جراح پلاستیک، ترمیمی و زیبایی در استانبول و عضو ISAPS است.
منابع
- انجمن بین‌المللی جراحی پلاستیک زیبایی. نظرسنجی بین‌المللی ISAPS در مورد روش‌های زیبایی/پلاستیک انجام شده در سال ۲۰۲۵: لیفت سینه ۴۸ درصد در ۵۱ بازار افزایش یافته است؛ جداول کشوری ترکیه. منتشر شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶. لینک
- انجمن جراحان پلاستیک آمریکا. گزارش آمار جراحی پلاستیک ۲۰۲۵: ۱۵۶,۱۳۱ عمل لیفت سینه، ۸ درصد افزایش. لینک
- راداچر ال، زاوسینگر ام، اهربروستر جی، و همکاران. خودافزایی در مقابل ماستوپکسی افزایشی مبتنی بر ایمپلنت پس از کاهش وزن شدید: کیفیت زندگی، نتایج جراحی و زیبایی، ۱۰۰ بیمار. Plast Reconstr Surg, 2026. DOI
- ولتر آ، شولز تی، پلوتو ان، و همکاران. ماستوپکسی در بیماران با کاهش وزن شدید: تکنیک گسترده ریبیرو و خودافزایی فلپ LICAP، ۱۳۶ عمل، عوارض ۵.۱ درصد، رضایت ۹۵ درصد. Handchir Mikrochir Plast Chir, 2017. DOI
- ناحابدیان ام وای، دیوا ای کی، احمد دی، فانزیو پی، همر جی. کاهش وزن مرتبط با آگونیست گیرنده GLP-1 و جراحی زیبایی سینه: یک بررسی روایی و توصیه‌های مبتنی بر تجربه. Aesthet Surg J Open Forum, 2026. DOI
- ارسان ام، اوزتورحان او. اثرات آگونیست‌های گیرنده GLP-1 بر عمل جراحی زیبایی: یک بررسی معاصر. Turk J Surg, 2026. DOI
